Eitt livandi savn av føroyskum plantum

Líka síðan víðagitni svenski náttúrufrøðingurin Carl von Linné (1707-1778) kom við vísindaligu navnagávuni av sløgum av lívverum og navngav eina ørgrynnu av dýrum og plantum sjálvur, eru urtagarðar við navngivnum plantum stað- og stovnsettir um allan heim

Endamálið, at vísa fram plantur fyri almenningi og skúlum, hevur verið tað sama síðani; at vísa fram lív­ frøðiliga margfeldi av plantum fyri almenninginum. Annað endamálið er vorðið meira viðkomandi seinnu árini, at varðveita fjøltáttaða arvfeingið í náttúruni í tryggum urtagarðsumstøð­um til okkara eftirkomarar, nú nógv av sløgunum hvørva úr náttúruni.

URTAGARÐURIN Í HOYVÍK
Statens Forsøgsvirksomhed byrjaði í 1920 landbúnaðarroyndarvirksemi í Hoyvík. Reyðmálaðu bygningarnir eru upprunaliga bygdir til virksemið hjá royndarstøðini og hýsa í dag fyrisiting Tjóðsavnsins. Tríggir urtagarðar vórðu tá eisini gróðursettir: ein í Kúrdali, ein kring sethúsini og hesin oman móti Hoyvíkini. Ivasamt er, hvønn leiklut urtagarðarnir høvdu við virksemið á royndarstøðini, tí urtagarðarnir vórðu mest nýttir til prýðisplantur. Tá roynd­arvirksemið helt uppat í 80árunum, fullu urtagarðarnir í órøkt, og hava seinastu árini ligið fjaldir undir runninum, spanskt hindber. Runn­arnir eru nú burturbeindir og urta­garðurin endurnýttur at sýna fram føroyskar plantur. Upprunaliga lá urtagarðurin á Debesartrøð, men í 2020 var hann fluttur niðan til Hoy­víkar, har Tjóðsavnið frammanundan hevur nógv virksemi. Í løtuni eru uml. 200 plantur í og frammanfyri urta­garðin.